اولین اثر منثور پیتر وایس، به اتفاق آرا به عنوان یک اثر هنری اصیل و بی نقص از سوی منتقدان در سال 1960 مورد ستایش قرار گرفت. اشیای بی اثر در یک پانسیون مأیوس کننده. سنگ ها، دکمه ها، قلاب ها، سوزن ها، صندلی ها، روزنامه ها در بیرون خانه، فنجان های حلبی، گوی های آسمانی، ماشین های خیاطی، یک جعبه موسیقی پیچ خورده که سایه های مایل شخصیت ها را به عنوان بازیگر پشتیبانی می کنند. این کتاب که توسط ویس به عنوان یک «رمان خرد» توصیف می‌شود، می‌تواند زشت، بی‌اهمیت و بی‌رحمانه باشد، و در عین حال به‌طور عجیبی صمیمی است و امکانات بی‌پایانی را ارائه می‌دهد…