سینمای نوین ایران توسط بسیاری به عنوان جذاب‌ترین پدیده فرهنگی تولید شده در جمهوری اسلامی ایران در نظر گرفته می‌شود. این کتاب که شامل دوازده مصاحبه دست‌اول با معروف‌ترین فیلم‌سازان معاصر ایران است، نگاهی دقیق به فرآیند فیلم‌سازی در جامعه‌ایران ارائه می‌دهد. با بررسی انقلاب ۱۹۷۹ و تأثیر آن بر آثارشان، و همچنین اثر فیلم‌هایشان بر مخاطبان ایرانی، فیلم‌سازانی مانند عباس کیارستمی و جعفر پناهی مسائل کلیدی پیرامون پذیرش سینمای ایران در غرب و همچنین نقش آن در توسعه تصویر جهانی ایران را برجسته می‌کنند. از طریق این گفتگوها، شیوا رهبران نشان می‌دهد که بذرهای سینمای نوین ایران مدت‌ها پیش از انقلاب کاشته شده بود و فیلم‌سازان ایرانی سینمایی خلق کردند که با وجود سانسور، تحریم‌ها و انزوای سیاسی، به یک پدیده جهانی تبدیل شد.